ภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีขายที่ดินที่ได้มาจากการยกให้

เมื่อปี 2537 นาย ก. ได้รับที่ดินโฉนดเลขที่ 59238 อำเภอยานนาวา จังหวัด

กรุงเทพมหานคร จากการยกให้ของมารดา โดยไม่ได้ระบุเรื่องบ้าน แต่โดยเจตนาแล้วต้องการยกให้

ทั้งหมด ในขณะที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม เจ้าหน้าที่ของกรมที่ดินได้บันทึกว่าไม่รวมสิ่งปลูกสร้าง นาย

ก. และมารดาไม่คิดว่าสำคัญ จึงมิได้ทักท้วงภายหลังได้ขายที่ดินแปลงดังกล่าวในปี 2539 จึงมิได้ระบุ

เรื่องบ้านในสัญญาขาย เพราะบ้านอยู่ในสภาพเก่าจนไม่เหลือมูลค่า น่าจะต้องรื้อถอน บ้านดังกล่าว นาย

ก. ได้อยู่อาศัยมาเป็นเวลา 16 ปีแล้ว มีปัญหาน้ำท่วมบ้านในระดับสูงทุกครั้ง เมื่อฝนตก และ นาย ก.

ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ จึงจำเป็นต้องขายเพื่อหาที่อยู่อาศัยใหม่ มิได้ขาย อสังหาริมทรัพย์เพื่อประโยชน์

ทางธุรกิจ เพราะ นาย ก. มีอาชีพรับราชการตำรวจ จึงหารือดังนี้

1. การที่มารดาของ นาย ก. ได้ทำสัญญายกที่ดินให้โดยมิได้ระบุในสัญญาว่ายก

สิ่งปลูกสร้างให้ด้วยนั้น ต่อมาเมื่อมีการขายที่ดินแปลงดังกล่าว มารดา นาย ก. ก็มิได้ทักท้วงเรื่อง

สิ่งปลูกสร้างในที่ดินแปลงดังกล่าว น่าจะถือว่าเป็นการแสดงเจตนายกสิ่งปลูกสร้างได้โดยปริยายหรือไม่

ปัจจุบันมารดายังมีชีวิตอยู่ และได้มีหนังสือยืนยันเจตนาในการยกที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างให้ นาย ก. ใน

ขณะทำสัญญาดังกล่าว

2. การที่ นาย ก. ขายที่ดินโดยมีสิ่งปลูกสร้าง แต่ในสัญญาซื้อขายมิได้ระบุว่ามี

สิ่งปลูกสร้าง จะถือว่าบ้านเป็นส่วนควบสำหรับการขายที่ดินแปลงนี้หรือไม่

3. หากกรมสรรพากรถือว่าสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นส่วนควบของที่ดินที่ขายไป ดังนั้น การ

ที่ นาย ก. มีชื่อปรากฏตามหลักฐานทางทะเบียนราษฎร์ว่าเป็นผู้อาศัยตั้งแต่ปี 2523 ก็น่าจะได้รับยกเว้น

ไม่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะกรณีขายอสังหาริมทรัพย์ที่ถือครองเกิน 5 ปีหรือไม่

4. หากกรมสรรพากรถือว่าการขายที่ดินแปลงดังกล่าวต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ขอให้

พิจารณางดเบี้ยปรับให้ด้วย

การขายที่ดินของ นาย ก. เมื่อปี 2539 ตามข้อเท็จจริงดังกล่าว ไม่อยู่ในข่ายได้รับ

ยกเว้นภาษีธุรกิจเฉพาะตามมาตรา 3(6)(ค) แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534 นาย

ก. จึงต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามมาตรา 91/2(6) แห่งประมวลรัษฎากร แต่เนื่องจากเป็นกรณีที่

ไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษี จึงงดเบี้ยปรับให้