ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหัก ณ ที่จ่าย กรณีการนับระยะเวลาการทำงานจากการโอนเปลี่ยนนายจ้าง สำหรับเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงาน

บริษัท ก จำกัด และบริษัท ข จำกัด เป็นบริษัทในเครือเดียวกันของบริษัท ค ประเทศ

เยอรมัน โดยที่บริษัท ข ประกอบธุรกิจบริหารการขายและการตลาดผลิตภัณฑ์เวชภัณฑ์ซึ่งผลิตโดยบริษัท ก

ต่อมาได้มีการปรับโครงสร้างบริษัททั้งสองใหม่ โดยแยกส่วนบริหารการขายและการตลาดเฉพาะผลิตภัณฑ์

เวชภัณฑ์ของบริษัท ข มารวมกับบริษัท ก และได้โอนย้ายพนักงานผู้ทำงานในส่วนดังกล่าวมาอยู่กับบริษัทฯ

ด้วย โดยได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากพนักงาน ทั้งมีเงื่อนไขว่าบริษัทฯ จะนับอายุการทำงานของ

พนักงานต่อเนื่องไปด้วยและบริษัท ข มิได้บอกกล่าวเลิกจ้างพนักงานและมิได้จ่ายเงินชดเชยใด ๆ บริษัท

ก จึงขอทราบเกี่ยวกับเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงาน ดังนี้

1. พนักงานสองคนได้ทำงานให้กับบริษัท ข คนที่ 1 ทำงานเป็นเวลา 20 ปี พนักงานคนที่

2 ทำงานเป็นเวลา 3 ปี ต่อมาเมื่อโอนมาทำงานกับบริษัท ก ปรากฏว่าคนที่ 1 ทำงานกับบริษัท ก เป็น

เวลา 2 ปี (รวมทำงาน 22 ปี) และคนที่ 2 ทำงานกับบริษัท ก เป็นเวลา 2 ปี (รวมทำงาน 5 ปี)

พนักงานทั้งสองจึงได้ลาออกจากงานหรือถูกเลิกจ้าง และได้รับเงินชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

จากบริษัท ก กรณีนี้พนักงานทั้งสองจะมีสิทธิเลือกเสียภาษีตามมาตรา 48 (5) แห่งประมวลรัษฎากร

หรือไม่ และบริษัท ก จะต้องคำนวณภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายตามเกณฑ์ในมาตรา 48 (5) แห่ง

ประมวลรัษฎากร ใช่หรือไม่

2. กรณีตาม 1. บริษัท ก ได้ออกภาษีให้แก่พนักงาน แต่บริษัท ก ได้คำนวณหักภาษี ณ

ที่จ่าย สำหรับเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานตามมาตรา 50 (1) แห่ง

ประมวลรัษฎากรไปแล้ว บริษัท ก จะมีสิทธิขอคืนภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายที่นำส่งไว้เกินหรือไม่ และมี

เงื่อนไขหรือข้อจำกัดอย่างไร

หากบริษัท ข

1. ได้โอนเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ไปพร้อมกับพนักงานนั้น โดยไม่ได้จ่ายเงินได้

ประเภทเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานให้กับพนักงานเมื่อได้โอนงานนั้น จึงมีสิทธิ

นับระยะเวลาการทำงานของพนักงานกับบริษัท ก ต่อจากที่ได้ทำไว้กับบริษัท ข ได้ ดังนั้น 1.1 หาก

พนักงานมีระยะเวลาการทำงานไม่น้อยกว่า 5 ปี และได้รับเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุ

ออกจากงาน จะเลือกเสียภาษีโดยไม่ต้องนำไปรวมคำนวณภาษีกับเงินประเภทอื่นตามมาตรา 48 (5)

แห่งประมวลรัษฎากรก็ได้ และบริษัท ก ผู้จ่ายเงินได้จะต้องคำนวณหักภาษีตามเกณฑ์ในมาตรา 48 (5)

ตามมาตรา 50 (1) วรรคสาม แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขตามข้อ

2 ข้อ 3 และข้อ 4 แห่งประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 45)ฯ ลงวันที่ 24

กันยายน พ.ศ. 2535 1.2 เมื่อบริษัท ก ได้ออกภาษีให้แก่พนักงานผู้มีเงินได้ โดยได้คำนวณและนำส่ง

ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายจากเงินได้ดังกล่าวตามมาตรา 50 (1) แห่งประมวลรัษฎากรไปแล้ว หากภาษี

หัก ณ ที่จ่าย ที่นำส่งไปแล้ว มีจำนวนดังนี้

(1) มีจำนวนน้อยกว่าจำนวนที่คำนวณตามเกณฑ์ในมาตรา 48(5) แห่ง

ประมวลรัษฎากร บริษัท ก มีหน้าที่นำส่งเพิ่มเติมพร้อมเสียเงินเพิ่มตามมาตรา 27 แห่งประมวลรัษฎากร

(2) มีจำนวนมากกว่าจำนวนที่คำนวณตามเกณฑ์ในมาตรา 48 (5) แห่ง

ประมวลรัษฎากร ถือว่าพนักงานถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้เกินไป พนักงานเป็นผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนเงิน

ภาษีที่ถูกหักไว้เกินนั้น บริษัท ก ไม่มีสิทธิขอคืนเงินภาษีดังกล่าวได้ เพราะเงินภาษีหัก ณ ที่จ่าย ถือเป็น

เงินได้พึงประเมินของพนักงานผู้มีเงินได้ และสิทธิในการขอคืนเงินภาษีเป็นสิทธิเฉพาะตัวของพนักงาน

ผู้มีเงินได้เท่านั้น เว้นแต่พนักงานจะมอบอำนาจให้บริษัท ก เป็นผู้ขอคืนเงินภาษีก็สามารถกระทำได้

2. ไม่ได้โอนเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ไปพร้อมกับพนักงานนั้น เพียงแต่ตั้งค้างจ่ายไว้ใน

บัญชี พนักงานไม่สามารถนับอายุการทำงานในบริษัท ข และบริษัท ก ต่อเนื่องกันได้