ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหัก ณ ที่จ่าย กรณีจ่ายเงินให้แก่ชาวต่างประเทศ

บริษัท ค. เป็นผู้ประกอบการที่จดทะเบียนในประเทศไทย มีการจ่ายเงินให้นาย A ซึ่งเป็นผู้มี

ถิ่นที่อยู่ในประเทศนิวซีแลนด์ ในฐานะกรรมการบริหารของบริษัทฯ นาย A เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญ และมี

ความสัมพันธ์กับลูกค้าในต่างประเทศของบริษัทฯ แต่ไม่มีอำนาจในการสั่งการและดำเนินการใด ๆ ใน

บริษัทฯ ทั้งสิ้น นาย A ได้รับเงินจากการประชุมที่บริษัทฯ จัดขึ้นเป็นคราว ๆ ไป ซึ่งมีการประชุมปีละ 4

ครั้ง โดยรวมระยะเวลาที่นาย A เข้ามาประเทศไทยในปีภาษีแล้วไม่เกิน 180 วัน บริษัทฯ หารือว่าจะ

ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายหรือไม่

เงินได้จากการประชุมที่นาย A ซึ่งมิได้เป็นลูกจ้างของบริษัทฯ ได้รับ เข้าลักษณะเป็น

เงินได้จากการรับทำงานให้ ตามมาตรา 40(2) แห่งประมวลรัษฎากร และถือเป็นเงินได้เนื่องจาก

หน้าที่งานในประเทศไทย ดังนั้น นาย A จึงมีหน้าที่ต้องนำเงินได้ดังกล่าวมารวมคำนวณ

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทย ทั้งนี้ตามมาตรา 41 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร และข้อ

17 แห่งความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งประเทศนิวซีแลนด์และรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย เพื่อการเว้น

การเก็บภาษีซ้อนฯ และเมื่อบริษัทฯ จ่ายเบี้ยประชุมให้กับนาย A บริษัทฯ มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ

ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 15 ของเงินได้ ตามมาตรา 50(1) วรรคสี่ แห่งประมวลรัษฎากร